Piotrowo (Petersdorf) - osada zwana początkowo jako „Minusen, Mynusen, Minusin i Mynnisen”, a następnie Petersdorf od imienia Prusa – „Petrus - Piotr”, wprowadzona po totalnych zniszczeniach spowodowanych wojną 1410 roku, kiedy osada została ponownie zasiedlona.
    Rodowód wsi jest pruski i niewątpliwie jest to kontynuacja siedliska, które miało związek ze znajdującym się opodal grodziskiem średniowiecznym. W zapisie lokacyjnym z 13 czerwca 364 roku wymieniani są tu trzej „wolni Prusowie”, którzy otrzymali wieś jako lenno.

W 1434 roku właścicielem osady jest Namir z Wysokiej. Natomiast w latach 1530 - 1573 Jakub von Diebes „pan na Budwitach”, któremu liczne dobra, w tym i Piotrowo (11 łanów), zapisał książę Albrecht w 1530 roku. Von Diebes sprzedał 30 kwietnia 1573 roku Piotrowo - 11 łanów ziemi, 4 łany lasu oraz Rychlickie Jezioro, swojemu zięciowi - Feliksowi von Fink.
    Leżący obok Rychlicki Las Szpitalny oraz posiadłości ziemskie Elbląga w Rychlikach i Buczyńcu powodowały, że wszelkie sprawy związane z tym sąsiedztwem były załatwiane przez elbląską radę miejską. Tak też było 5 kwietnia 1603 roku, gdy jeden z von Fincków, jako dziedzic Piotrowa, prosił radę miejską o zwrot parobka, który zbiegł z jego majątku do Rychlik. Również 30 października 1606 roku złożył zażalenie do rajcy elbląskiego Jerzego Widera na sołtysa z Rychlik i zagrodnika z Kus, którzy zabrali jego sidła zainstalowane podczas polowania w tutejszym lesie. Nieco później - 14 sierpnia 1617 roku, właściciel Rejsyt Oswald von Reibnitz złożył skargę na Ludwika von Fincka dot. prawdopodobnie kosztów utrzymania wizytatorów przybyłych z okręgu oberlandzkiego, którzy zatrzymali się w karczmie położonej w Piotrowie.  Następnymi właścicielami tych dóbr byli każdorazowi dziedzice sąsiednich Rejsyt, to jest początkowo von Reibnitzowie, a później von Minnigerode. Spory w dalszym ciągu jednak były, a podczas konfliktu o Rychlickie Jezioro w latach 1772 - 1727, między radą miejską w Elblągu i Georgem von Reibnitz z Piotrowa pośredniczył starosta z urzędu w Przezmarku - hrabia von Finckenstein.
    Goldebeck podaje, że w 1785 roku Piotrowo to folwark szlachecki i wieś z 6 „dymami”. Dobra liczyły 13 łanów 7 morg i 88 prętów chełmińskich, w tym 2 łany, 16 morg i 167, prętów lasu. Oddalone około pół kilometra grodzisko średniowieczne zwane „Burgsberg, Schloßberg”, od 1769 roku oznaczone było jako teren sporny. W 1875 roku w Piotrowie mieszkało 67 osób.
    W okresie przed 1945 rokiem w folwarcznych budynkach inwentarskich trzymano konie zaprzęgowe oraz owce rasy „Merinos”. Na zimę osadzano także krowy przebywające latem na łąkach folwarku Damenhof nad jeziorem Druzno. Mieszkało tu dziesięć rodzin - robotników folwarcznych (Deputant), zagrodnik i owczarz August Engling - zwany przez folwarcznych „księciem”. Przy drodze polnej do Gołutowa znajdował się „cmentarz zarazy”.
    Po wojnie Piotrowo było folwarkiem PGR w Rejsytach, a owczarnię prowadziło dwóch pozostałych tu Niemców. Obecnie pustka osadnicza, budynki inwentarskie i mieszkalne są zdewastowane.

Opracował i udostępnił historyk mgr Lech Słodownik